niedziela, 1 czerwca 2014

Kosogłos



 

                        Autor: Suzanne Collins
                        Tytuł oryginału: Mockingjay
                        Tom: III
                        Gatunek: science-fiction
                        Wydawnictwo: Media Rodzina
                        Ilość stron: 373
                        Ekranizacja: tak (już wkrótce)
 Uwaga! Mogą występować spoilery I części!



Opis:
Nareszcie ujawnia się Trzynasty dystrykt, zdecydowany walczyć przeciw Kapitolowi. Katniss Everdeen, 17-letnia dziewczyna, gdyby nie zdarzenia z ostatnich dwóch lat, nadal byłaby uznawana za dziecko, jednak w oczach mieszkańców Panem, stała się dorosłą kobietą, silną wojowniczką, ofiarą Kapitolu, a co najważniejsze symbolem rebeliantów. Katniss Everdeen to Kosogłos.
Wybucha krwawa, brutalna wojna, dystrykty walczą o wolność, jednak nie tak łatwo pokonać prezydenta Snowa, tym bardziej, że nadal jest on w stanie złamać źródło siły i odwagi rebeliantów, ich Kosogłosa, przeciw, któremu użyje specjalnej „broni”, uwięzionego w Kapitolu, Peete…


Recenzja:
Wojna to zło. Niech każdy, kto uważa podobnie, podniesie rękę do góry. Widzę same uniesione dłonie. W oczach niektórych łzy, tych którzy stracili z tej przyczyny bliskich, którzy są zbyt wrażliwi, to nie jest książka dla nich, albo może i tak, jeśli tylko wytrzymają falę okrucieństwa, przepływającą przez powieść Collins. Inni mogą pocieszać się myślą, że to tylko fikcja, aż nazbyt realna, ale nadal fikcja. Ale czy na pewno? Sądzę, że nie, to powieść, w pewnym sensie, symboliczna, która pokazuje okrucieństwo wojny, siłę władzy i chęć jej zdobycia za wszelką cenę, po trupach do celu, dosłownie. Bo w ostatecznym rozliczeniu, każdy chce tego samego. 
Książka ostrzega, otwiera oczy, przeraża okrucieństwem, bo mimo pomarańczowych włosów, kolorowych stroi i głupoty mieszkańców Kapitolu, na ich miejscu możemy wyobrazić sobie zupełnie innych ludzi. Rozstrzeliwanych na ulicach podczas II wojny światowej, czy choćby tego, co się działo zupełnie nie dawno. 



W recenzji poprzedniej części wspomniałam, że w trylogii Collins nie ma happy-endów. Jak myślicie, miałam rację? Większość z was, którzy przeczytali „Kosogłosa”, pewnie zna odpowiedź na moje pytanie, które wbrew pozorom, nie jest łatwe, bo czy szczęśliwym zakończeniem, można nazwać koniec wojny, patrząc na liczbę osób, które poniosły w niej śmierć, a przecież każda z nich to osobne istnienie, z każdym z nich, wiążą się inne wspomnienia i my też je mamy, tracąc jednego z ulubionych bohaterów, czujemy smutek, ja też straciłam, nawet nie jednego.

Trzecia część trylogii znacznie różniła się od swoich poprzedniczek. Wywarła też zupełnie inne wrażenie na czytelniku, pozostawiła gorzki posmak. Dużo w niej brutalności, scen walki, zabijania niewinnych ludzi, co dla niektórych może być nużące, główna bohaterka wiele razy, załamuje się. W końcu jest jeszcze bardzo młodą kobietą, kto z nas utrzymałby na swoich barkach taki ciężar. Katniss nigdy nie była moją ulubioną postacią w trylogii, choć nigdy nie powiedziałam, że jej nie lubiłam, szczerze, podziwiałam jej siłę, charakter, który potrafił znieść niemal wszystko, ale to tylko człowiek, tylko maszyny potrafią ignorować ból, fizyczny, ale i ten najgorszy z możliwych, psychiczny.

„ - Finnick? – powstrzymuję go. – Może w spodniach?
Opuszcza wzrok na nogi, jakby pierwszy raz zauważył swój strój, po czym jednym ruchem
ściąga swoją koszulę i zostaje w samej bieliźnie.
- Dlaczego? – Przybiera absurdalnie prowokującą pozę. – Czy mój wygląd nie pozwala ci
się skupić?”

Mimo, że w całej powieści panuje smutny nastrój, który obejmuje czytelnika swoimi wielkimi łapskami,  na szczęście czasem je luzuje, choć na kilka chwil, żeby dodać do goryczy trochę humoru. Specyficzny humor Finnicka, którego bardzo polubiłam, ironiczny Haymitch. Oraz momenty, które napełniały czytelnika nadzieją.

„Zaraz, zaraz. Haymitch uśmiecha się do mnie jak psychopata.
  - Właśnie, przecież nie chcielibyśmy stracić naszego małego Kosogłosa teraz, kiedy w końcu zaśpiewał – cedzi z udawaną słodyczą, a ja odnotowuję w pamięci, żeby nie zostawać z nim sam na sam, bo najwyraźniej przez tę durną słuchawkę nachodzą go mordercze myśli.”

źródło
Wspomniałam już o bohaterach, Katniss, każdy już zna, wiele osób ją uwielbia, niektórych drażni, tak i mnie czasem przeszkadzało jej zachowanie, którego momentami nie rozumiałam. Wiele razy zapewniała, że tak bardzo kocha swoich bliskich, ale chciała ich poświęcić dla prywatnej zemsty. Jednak nie można jej miłości poddać wątpliwościom, pomimo tych kilku incydentów, zbyt wiele mamy na to dowodów.
To co Kapitol zrobił z ludźmi jest straszne. Historia Finnicka, zwycięzcy Igrzysk Głodowych, chyba każdy wzruszył się przy tej historii. Prezydent Snow był okrutny, każdy doskonale jest tego świadomy, awoksy(ludzie, którym ucinano języki), organizowanie Igrzysk, terror, jednak władza w Trzynastce, która ma ich ponoć wybawić jest lepsza? Już na początku uderzyło mnie nieludzkie traktowanie „wrogów”, ekipy Katniss z Kapitolu. Nie chcę zdradzić zbyt wiele, bo już dużo napisałam, ale uwierzcie mi, takie zachowanie nie prowadzi do niczego dobrego…

„Jesteśmy kapryśnymi, głupimi istotami o marnej pamięci i wielkim talencie do samozniszczenia.”

Ta trylogia jest niesamowita, nie sposób o niej zapomnieć, skończyłam ją dzień przed napisaniem tej recenzji, ale podczas pisania, w głowie kotłowało mi się milion myśli, dalej czułam to napięcie, a nawet smutek i mieszane uczucia, które tak trudno wyrazić. Posunę się do banalnego stwierdzenia, Suzanne Collins napisała coś prawdziwego. Każdy powinien przeczytać tą trylogię, przemyśleć wszystko i zastanowić się jeszcze raz, do czego to wszystko prowadzi.
Wspomnę jeszcze o jednym szczególe, który jest dosyć istotny, a mianowicie niemożliwość czytania i kończenia „po rozdziale”. Autorka prawie za każdym razem kończąc rozdział, wywoływała w czytelniku uczucie napięcia, świetnie to skonstruowała, choć czasem mnie to niesamowicie denerwowało, kiedy musiałam, książkę na chwilę odłożyć, ale nie pozwalała mi na to, przejmująca do głębi ciekawość.

Jeszcze raz to napiszę, ta trylogia jest niesamowita. Każdy musi ją przeczytać, historia, jest przejmująca, wciągająca, a przede wszystkim mądra. Wstrząsa czytelnikiem i ukazuje mu prawdziwość wojen, rewolucji. Podziwiam Collins, za fikcyjny świat, który stworzyła i za sposób w jaki przekazała nam to wszystko. Bo wojna to zło i każdy powinien o tym pamiętać. „Prawda czy fałsz?”
Ocena III książki, jest niższa niż poprzednich części, ale gdybym miała wystawić ją całej serii, zdecydowanie dałabym mocne 9. Kończę słowami Effie Trinket „niech los zawsze wam sprzyja!” i czytajcie, bo warto.

Moja ocena:
7/10

 Zobacz także: 
 Okładka książki Igrzyska śmierciOkładka książki W pierścieniu ognia

<--- Cudowne prawda?
Nie było mnie ostatnio dłużej niż zwykle, a to przez to, że 28 maja, o godzinie około 19, oficjalnie rozpoczęłam wakacje!!!
Nie było mnie kilka dni w domu, ale teraz już wracam, pełna sił i motywacji.
Wszystkie zaległości postaram się na dniach nadrobić, a was zapraszam za kilka dni, na konkurs, w trakcie, którego przygotowań właśnie jestem. :D

34 komentarze:

  1. Trzecia część najbardziej przypadła mi do gustu. Faktycznie, różni się od swoich poprzedniczek i to w mojej opinii jest jej atutem. Zakończenie mnie trochę rozczarowało. Klimat ostatniego tomu trylogii był czarujący.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Mi akurat druga, ale opinie na temat ulubionej części są bardzo podzielona, ile czytelników tyle gustów czytelniczych :D

      Usuń
  2. Musze w koncu zainwestować w ta serie!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Zainwestować, albo przynajmniej odwiedzić bibliotekę, bo tą trylogię powinien przeczytać każdy wytrwały, albo mniej wytrwały czytelnik :D

      Usuń
  3. Czytałam i nie żałuję <3 chociaż 3 podobała mi się mniej niż 1 i 2(do dziś nie wiem, która jest moim faworytem), to i tak jest to jedna z lepszych serii, jakie czytałam :2

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Miałam bardzo podobnie, choć dla mnie druga jest najlepsza :D

      Usuń
  4. Przeczytałam pierwszą część jednym tchem. Strasznie spodobała mi się rzadko spotykana narracja. Nie miałam potem czasu, ale jak skończy się sesja zabieram się za resztę!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Świetnie, tym razem to tchu Ci pewnie zabraknie, bo druga część jest jeszcze lepsza! :D

      Usuń
  5. Tej części jeszcze nie czytałam. Szkoda, że wypadła troszkę słabiej. Mam nadzieję, że z Finnickem wszystko w porządku, bo jakoś tak smutno o nim wspomniałaś (a właściwie o jego historii).
    Zdjęci mi się nie wyświetla:(. Ale i tak zazdroszczę wakacji. Na konkurs czekam z niecierpliwością.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Nie wiem, co z nim nie tak, zaraz spróbuję to naprawić :) A co do Finnicka, nie mogę nic zdradzić, ale polecam przeczytać, dowiesz się wtedy sama :D

      Usuń
  6. Uwielbiam tę trylogię <3 Chociaż finałowa część odrobinę mnie zawiodła...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Też miałam podobne odczucia, ale i tak książka pozostaje jedną z lepszych :)

      Usuń
  7. Cudowna trylogia. Trzeci tom uwielbiam, bo jak już pisałam - jest poważny i wycisnął ze mnie multum łez. "Kosogłos" najbardziej daje do myślenia.

    Bardzo lubię ten ostatni cytat - taki prawdziwy.

    Teraz pozostaje tylko czekać na ekranizację. Mam nadzieję, że będzie równie dobra jak ta II tomu. ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Też mi się niesamowicie podoba ten cytat :D Oglądałam tylko ekranizację pierwszej części, ale koniecznie muszę to nadrobić zanim wyjdzie trzecia :D

      Usuń
  8. Mi się strasznie 3 część podobała! Dawno się tak nie denerwowałam podczas czytania - i to jest dla mnie największy plus całej historii :)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. W trzeciej części ciągle czujemy napięcie i mi też się to bardzo podobało :D

      Usuń
  9. Nieee! Nie mogę przeczytać Twojej recenzji! Przeczytałem dopiero I tom i kolejne przede mną! ;P

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Wybaczam i życzę miłego czytania :D

      Usuń
  10. Już od dawna mam w planach tę serię. Na pewno w końcu ją przeczytam, tym bardziej po pozytywnych recenzjach jakie czytam.

    OdpowiedzUsuń
  11. Przeczytałam dwie poprzednie części i były rewelacyjne! Koniecznie muszę sięgnąć po ostatnią część!

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dokładnie, ciekawe jak Tobie się ona spodoba, bo opinie są podzielone :D

      Usuń
  12. Warto ją przeczytać, jest świetna! "Kosogłos" to moja ulubiona książka z tej serii. I masz rację - ta trylogia zostaje w głowie i ja nadal myślę o tym okropnym świecie...

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Ciągle wracam do niej pamięcią, jest taka realna i odnosi się do rzeczywistości, więc na każdym kroku można spotkać coś, co jest dzisiejszym Kapitolem :(

      Usuń
  13. Mam podobne zdanie, część II była lepsza, a zakończenie jakoś mnie zasmuciło... Świetna recenzja, emocje aż z niej biją ;)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję za miłe słowa :D Ooo nareszcie ktoś, kto zgadza się, że druga część rządzi! :D

      Usuń
  14. Dla mnie jednak najlepsza zdecydowanie była część pierwsza. Ale zgadzam się że cała trylogia zasługuje na zapoznanie, jest oryginalna i wciągająca. Ta seria zajmuje na mojej książkowej lokacie jedno z pierwszych miejsc.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Jedna z lepszych trylogii :D A co do ulubionej części, pierwszy raz się spotykam, żeby czytelnicy byli tak różnorodni w wyborze tej najlepszej :D

      Usuń
  15. Tej serii jestem bardzo ciekawa już od dłuższego czasu, więc w końcu się na nią kiedyś skuszę.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Polecam, bo trylogia jest świetna :D

      Usuń
  16. Nie czytałam dwóch poprzednich, ale ta część jakoś tak mrocznie się rysuje.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. I taka trochę jest, ale polecam, żebyś przekonała się o tym na własnej skórze, zaczynając od części pierwszej :D

      Usuń
  17. Muszę się wziąć za tę serię :))
    Fajnie tu u Ciebie! Będę wpadać częściej :) Zapraszam do siebie w wolnej chwilce :)
    Pozdrawiam Serdecznie :*:)

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję kochana :D Koniecznie przeczytaj, warta uwagi :D

      Usuń

Dziękuję za każde pozostawione słówko :D